ندای سلامت باطبیعت close
banner place

کد تبلیغات ثابت حرفه ای

سلامت ما در طبیعت است...
X
تبلیغات
رایتل

سلامت ما در طبیعت است...

داشت عباس قلی خان پسری !

 

داشت عباس قلی خان پسری / پسر ِ بی ادب و بی هنری

اسم ِ او بود علی مردان خان / کُلفت ِ خانه زِ دَستش به اَمان

پشت ِ کالسکه یِ مردم می جَست / دل ِ کالسکه نشین را می خَست 

هر سَحرگه دم ِ در بر لب ِ جو / بود چون کرم ِ به گِل رفته فرو

بسکه بود آن پسره خیره و بد / همه از او بَدشان می آمد

هر چه می گفت لَله لَج می کرد / دَهَنَش را به لله کَج می کرد

هر کجا لانه ی ِ گنجشکی بود / بچه گنجشک درآوردی زود

هر چه می دادند می گفت کَمَست / مادرش مات که این چه شکمست

نه پدر راضی از او نه مادر / نه معلم نه لله نه نوکر 

ای پسر جان ِ من این قصه بخوان / تو مشو مثل ِ علی مردان خان 
ایرج میرزا

بوقلمون صفت نان به نرخ روز خور !

 
طنز/شرح حال نان به نرخ روز خوری به نام بابا کرم 

طنز - گویا «نان به نرخ روز خوری» یکی از شغل‌های شریف(!) برخی افراد در تمام ادوار گذشته و حال و حتی آینده محسوب می‌شود، مرور گوشه‌ای از شرح احوال یکی از این افراد خالی از لطف نیست.

 

کهنه رندی بود نام نامی‌اش بابا کرم
گه فروتن بود و گه انبانه فیس و ورم
دوخت هر دم کیسه و اندوخت دینار و درم
زیست عمری کامیاب و مالدار و محترم
چون زعهد کودکی تا آخرین ساعت که مرد
نان به نرخ روز خورد!

در جوانی مدتی لبّاده و دستار داشت
بعد تا چندی کراوات و کت و شلوار داشت
او، که در اصلاح روی و موی خود اصرار داشت،
دیدمش روزی که از اصلاح صورت عار داشت
گاه مو بر رخ نهاد و گاه موی از رخ سترد
نان به نرخ روز خورد!


آنکه در مجلس، به پهلوی مدرس می‌نشست،
ناگهان از او برید و با رضاخان داد دست
چون رضا خان جیم شد، خود را به حزب توده بست
چون ورق برگشت و حزب توده هم شد ورشکست
رفت و بر درگاه فرزند رضاخان سر سپرد
نان به نرخ روز خورد!


در برِ اهل وفا رنگ وفا کیشان گرفت
در بساط میگساران، ساغر از ایشان گرفت
چون به درویشان رسید آئین درویشان گرفت
گرگ با نیرنگ، جا در جامه میشان گرفت
بر گلوی گوسفندان زبون دندان فشرد
نان به نرخ روز خورد!


گر فتاد اندر ته دریای قلزم، شد نهنگ
ور به جنگل‌های افریقا درآمد، شد پلنگ
گشت مستفرنگ، اندر محفل اهل فرنگ
گاه شد رومی رومی، گاه شد زنگی زنگ
گاه ترک و گاه تازی، گاه لر شد گاه کرد
نان به نرخ روز خورد!


گشت در هر راه نان و آب داری رهنورد
یافت هر دم صورتی دیگر، چو طاس تخته نرد
گاه نر شد، گاه ماده، گاه زن شد، گاه مرد
چون به دینداران رسید از باده‌خواری توبه کرد
چون به میخواران رسید آن توبه را از یاد برد
نان به نرخ روز خورد!


در بر بودائیان، آئین بودا را ستود
در بر زرتشتیان، زند و اوستا را ستود
چون مسیحی دید، انجیل مسیحا را ستود
چون کلیمی یافت، ده فرمان موسا را ستود
چون مسلمان دید، خود را از مسلمانان شمرد
نان به نرخ روز خورد!


مؤمنان او را یکی از مؤمنین پنداشتند
صالحان او را نکوکار و امین پنداشتند
دزدها او را به دزدی بیقرین پنداشتند
از چه رو جمعی چنان جمعی چنین پنداشتند؟
چونکه هم در زهد شهرت داشت، هم در دستبرد
نان به نرخ روز خورد!

 

 

ابوالقاسم‌ حالت/ هفته نامه گل آقا. شماره هشتم. آذر 1369

ظروف ‌چدنی‌ بخریم ‌یا نخریم؟

ظروف ‌چدنی‌ بخریم ‌یا نخریم؟
ظروف چدنی

رویای داشتن ته‌ دیگ ‌های ترد و طلایی که قالبی و یک تکه از ته قابلمه جدا می ‌شوند مدت ‌ها است که به لطف فن آوری، شکل واقعی به خود گرفته‌ اند.

سال‌ها است که پای ظروف تفلون به آشپزخانه ‌ها باز شده است و زحمت کلنجار رفتن با ظروف رویی را کم کرده‌اند اما انگار قدرت مجذوب کردن خریداران به ویژه بعد از هشدارهای مکرر متخصصان مبنی بر سرطان ‌زا بودن و مسمومیت ‌آور بودن ظروف تفلون در حال کم شدن است.

این روزها نسل جدید ظروف پخت و پز به بازار مصرف آمده که محسنات شان نسبت به ظروف قدیمی سبب جذاب بودن شان شده، به طوری که حتی قیمت‌ نسبتا زیاد آن ها مانع انتخاب شان هنگام خرید نمی‌شود؛ ظروف چدنی.

چدن، آلیاژی مرکب از آهن، کربن و سیلیسیم است که در شکل ‌هایی چون چدن‌های ضد سایش، مقاوم به خوردگی و مقاوم در برابر حرارت وجود دارند. ظروف چدنی مخصوص آشپزخانه تقریبا تمام این ویژگی ‌ها را یک جا دارند و در صورت مراقبت از آن ها می ‌توانند تا مدت نامحدودی سبب لذت آشپزی شوند.


 

در واقع این ظروف مقاومت بالایی دارند، رنگ آن ها از بین نمی ‌رود و زنگ نمی ‌زنند، لب پَر نمی ‌شوند، طعم و عطر غذا را حفظ می ‌کنند و استفاده از آن ها آسان است.

اما با وجود تمام این ویژگی ‌ها اگر در استفاده از این ظروف‌‌ نیز دقت نشود آن ها نیز همانند ظروف تفلون پس از مدتی کارایی خود را از دست می ‌دهند و خیلی زود باید تعویض شوند.

ظروف چدنی مقاومت بالایی دارند، رنگ آن ها از بین نمی ‌رود و زنگ نمی ‌زنند، لب پَر نمی ‌شوند، طعم و عطر غذا را حفظ می ‌کنند و استفاده از آن ها آسان است.

 

 

پس برای داشتن ظروف سالم چدنی باید نکاتی را مورد توجه قرار داد:

 

* برای گرفتن نتیجه بهتر از این ظروف باید از حرارت کم یا متوسط استفاده کرد.

* هنگام  آشپزی باید دقت کرد تا ظرف 2 تا 3 دقیقه پیش از

ریختن روغن گرم شود.

* هنگام پخت غذا باید از قاشق ‌های پلاستیکی، چوبی یا نایلونی استفاده شود چرا که قاشق ‌های فلزی ممکن است به لعاب ظرف آسیب برسانند.

 

 

 

 

* هنگام برداشتن این ظروف از روی شعله اجاق گاز باید حتماً از دستکش یا دستگیره استفاده شود چون این ظروف هنگام پخت و پز بسیار داغ می‌ شوند.

* دقت داشته باشید که ظرف داغ را نباید به صورت مستقیم روی پیش خوان آشپزخانه یا دیگر سطوح سرد که اختلاف دمای زیادی دارند قرار داد.

* هم چنین باید به شدت مراقب ضربه نخوردن ظروف چدنی بود چون این ظرف‌ ها در صورت برخورد با سطوح سخت ممکن است بشکنند یا لب ‌پَر شوند.

 

* تمام این ظروف را می ‌توان داخل فر (تا دمای 260 درجه سانتی ‌گراد) و هم چنین روی انواع اجاق گاز قرار داد اما هرگز نباید فراموش شود که ظرف داغ را نباید بلافاصله داخل آب سرد یا فریزر قرار داد چون بهترین کار پس از پخت و پز سرد شدن تدریجی ظرف‌ ها است.

شستن ظروف چدنی

* این ظروف را باید با آب گرم و مایع ظرف شویی شست که بهتر است برای این کار از اسفنج و مایع ظرف شویی استفاده شود.

 

* به کار بردن مایع سفید کننده (وایتکس) در شست و شوی این ظروف باید فراموش شود چرا که به هیچ روی نیازی به این کار نیست.

* قبل از این ‌که ظروف سر جای خود و درون کابینت قرار بگیرند باید کاملا خشک شوند، برای همین قرار دادن ظروف خیس در قفسه ‌ها توصیه نمی‌شود.

* در صورت چسبیدن مواد غذایی به ته قابلمه نباید از پاک ‌کننده‌های قوی یا ابزار تیز استفاده شود بلکه باید اجازه داد تا ته ظرف مدتی با آب گرم خیس بخورد و سپس ظرف شسته شود.

* این ظروف این قابلیت را دارند (به غیر از ظروفی که دسته چوبی دارند) که با ماشین ظرف شویی شسته شوند البته به شرطی که در موقع قرار دادن ظروف چدنی سنگین داخل ماشین ظرف شویی احتیاط شود.

حمید بروغنی – جام جم

حالا اگر تمام این موارد به درستی رعایت شود وقت آن است تا با رعایت روش ‌های درست شست و شو عمر مفید ظرف ‌های چدنی را بالا ببریم:

 

سرگذشت ظروف طبخ غذا در ایران

تا چند دهه پیش بین مردم کشورمان مرسوم بود تا برای پخت غذا مخصوصا" خورشت و آش "از قابلمه های مسی استفاده کنند.آن زمان در همه آشپزخانه ها یک کفگیر آهنی نیز وجود داشت که موقع پختن غذا دایم درون آن قرار می گرفت.مردم به این کفگیر "حسوم" می گفتند.آن زمان کسی نمی دانست چرا باید این کفگیر درون قابلمه مسی قرار گیرد.مردم تنها به دلیل اینکه میراث گذشگان بود و می دانستند برای پخت غذا خیلی مفید است از" حسوم" استفاده می کردند.


سال ها گذشت., عده ای از دانشمندان غرب زودتر از ما همه چیز را درباره فلسفه حسوم فهمیدند و تحت فشار مسائل سیاسی مجبور شدند تا حسوم را از آشپزخانه ها خارج کنند و سرانجام به اسم بهداشت و این که این کفگیر های آهنی غیر بهداشتی هستند،حسوم را از ما گرفتند.

شاید شما به یاد نداشته باشید اما اگر از بزرگترهای خود جویا شوید به شما خواهند گفت که دهه 50 نان خشکی ها در کوچه پس کوچه های شهر با صدای بلند فریاد می زدند:" قابلمه مسی،کفگیر آهنی خریداریم" کسی آن زمان ندانست که چرا نان خشکی ها داعیه دار حفظ سلامتی برای مردم ایران شده اندو ظروف به اصطلاح روهی را برای ما به ارمغان آوردند!!!!!!!

"نان خشکی ها ".................با قیمت ناچیز این قابلمه ها را خریداری کرده و به جای آن، قابلمه آلمینیومی می دادند که به آن روهی می گفتند. جالب این که در آن دوره اگر کسی ظرف مسی جدیدی را می خواست با ظرف به اصطلاح روهی معاوضه کند با سرسختی نان خشکی ها روبرو می شد!!!! و نان خشکی های متمدن و متفکر! تنها ظروف قدیمی را شایسته تعویض می دانستند!

باید متذکر شد که با توجه به برنامه ریزی دقیقی که سیاست غرب انجام داده بود تمامی حکمای ما را در آن دوره به نحوی از بین برده بودند تا دیگر کسی نباشد که با ایجاد تردید مردم را از فروش قابلمه ها ی مسی و کفگیر های آهنی باز دارد. کسی نمی داند که این همه قابلمه های باارزش مسی که حاصل کار قلم زن های توانای مس بود به کجا رفت.
جالب این که قلم زن های مس برای پخت هر نوع غذایی ظرفی را با ضرب آهنگ خاصی تهیه می کردند ، اما بعدها مشخص شد تمامی این ظرف به کشور ترکیه منتقل شده و در کوره ها ذوب شدند تا اثری از آنها باقی نماند.متأسفانه هنوز هم بسیاری از از ما درباره حسوم و چرایی استفاده از آن توسط اجدادمان کوچکترین اطلاعی نداریم.

باید گفت فلسفه استفاده از حسوم در جریان پختن غذا به تیزبینی و دقت حکمای ما باز می گردد.حکما و دانشمندان برای همه گیر کردن سلامتی، حسوم را طراحی کردند تا تعادل بین موادی که وارد بدن می شود و بدن انسان به آن محتاج است برقرار کنند.

از نظر علمی امروزی فلسفه این کار را به این صورت می توان بیان کرد که بدن مخصوصا"مغز" برای سلامت و نشاط و کنترل اسید لاکتیک و کورتیزول به شش میلیارد یون مس نیاز دارد و به همین نسبت یون آهن.پختن غذا درون ظروف مسی موجب تأمین این مقدار یون برای بدن است و حسوم نیز همین مقدار یون آهن را به غذا منتقل می کند تا از طریق غذا وارد بدن شده و با حفظ تعادل موجب سلامتی پایدار برای انسان شود.
مطلب دیگر این که در دورانی که استفاده از حسوم در پختن غذا مرسوم بود از کم خونی های رایج که اکنون مردم با آن دست به گریبانند اثری نبود.یون های آهن که از طریق حسوم در سراسر غذا پخش می شد کم خونی ناشی از فقر آهن را برطرف می کرد،اما پس از این که حسوم را به اسم بهداشت از ما گرفتند،کم خونی و بیمای های خونی چون سرطان خون روز به روز در میان مردم افزایش یافت.
کمبود یون مس باعث می شود انسان دایما احساس رخوت و خواب آلودگی و کسالت کند و دهن دره های متوالی داشته باشد.در ضمن این که هیچ کارتل دارویی نمی تواند از یون یک عنصر برای شما قرص تهیه کند و آن چیزی که به اسم قرص آهن به ما می دهند شامل مولکول آهن هست که نه تنها برای بدن هیچ ثمره ای ندارد،بلکه استفاده آن در دوران بارداری موجب بیش فعالی و پایین آوردن ضریب هوشی فرزند خواهد شد.هم چنان که استفاده دختران جوان از این قرص ها نارسایی های بسیاری را برای آنها به همراه خواهد داشت.
جالب توجه است که در صورت پختن غذا درون ظرف های مسی و استفاده از کفگیر آهنی حسوم ظرف مدت سه روز اثرات شفابخش در بدن انسان ظاهر می شود.
غذا موقع پختن در قابلمه مسی از یون آزاد شده این ظرف استفاده می کند و درنتیجه در بدن انسان احساس نشاط و انرژی فوق العاده ای ایجاد می شود و دیگر از آن دهن درگی و خمیازه و کسالت خبری نخواهد ماند و باعث طول عمر مفید و سلامتی جسمی مخصوصا" برای خانمها نزدیک به دوران عادت ماهیانه است.
بعدها تبلیغات گسترده ای در باره ظروف تفلون آغاز شد،ظروف به اصطلاح نچسب که یکی از دغدغه های بزرگ کدبانوی خانه را برطرف می کرد.بعدها درکتابهای دانشمندان تغذیه نوشته شد اگر کوچکترین خطی به تفلون بیفتد،بسرعت سرطان زا میشود.در این حین ظروف استیل هم به سرعت جای خود را در آشپزخانه ها باز کرد.دیگر با وجود این همه پیشرفت و توسعه تکنولوژی در عرصه ظروف،اثری از ظرف مسی،برنجی و روهی حقیقی باقی نماند.ظاهر ظرف ها هر روز شکیل تر و زیباتر شد اما تا حال اندیشیده ایم که در پس این ظاهر زیبا چه بیماری های مهلکی نهفته است؟
باید متذکر شد که یون سرب و آلمینیوم تولید شده در هنگام پختن غذا در این ظروف به قدری کشنده است که بر طبق جدید ترین تحقیقات علمی دنیا می تواند یک کودک 6 ماهه را ظرف یک سال به بیماری های کمبود خونی و سرطان و یک فرد بزرگسال را در طی 5 سال به بیماری های کبدی و خونی و طحال وسپس سرطان دچار کند.
پس از این که دشمنان با حیله ها و دسیسه های مختلف توانستد حسوم را از آشپز خانه ما بگیرند حکمای ما به فکر چاره افتادند و درنهایت به این نتیجه رسیدند که بهترین چیزی که می تواند جایگزین حسوم شود و از گزند توطئه دشمنان در امان باشد، تکه آهن گداخته شده در آتش یا همان نعل اسب است.نعل اسب به دلیل این که در میان گدازه های آتش قرار گرفته و آب دیده است به راحتی می تواند یون های آهن را آزاد کند.فرایند آزاد سازی یون در غذا را می توان به صورت تغییر رنگ غذا مشاهده می شود.تا چندی قبل در کشور ما مرسوم بود که در جریان پختن غذاهای آبکی چون "آش و خورشت" نعل اسب را تا پایان مدت پختن درون غذا قرار می دادند و بدین وسیله کمبود آهن خویش را برطرف می کردند.هم اکنون هم اگر به مناطق شمالی کشور سری بزنید خواهید دید که برای پختن خورشت" مخصوصا فسنجان" نعل اسب را درون غذا قرار می دهند.اگر از مردم آن دیار سوال شود که فلسفه استفاده از نعل اسب در غذا چیست خواهند گفت که برای خوش رنگی غذا از نعل استفاده می کنیم،اما حقیقت این است که این فرایند در جهت تأمین یکی از عناصر اساسی و مورد نیاز بدن که همان یون آهن است،می باشد.اگر دقت کرده باشید مردم شمال ایران کمتر دچار کم خونی ناشی از فقر آهن می شوند، به طوری که بیماری های خونی و سرطان خون در میان آنها به حد صفر رسیده است واین نیست جز تدبیر و دور اندیشی حکمای ما و عمل به سیره و سنت گذشتگان.

مونا متین نجاتی - کارشناس تغذیه

سخنان کوتاه مولا علی علیه السلام

 

بدترین دوست،‌ کسی است که برای او به رنج و زحمت افتی.حضرت علی(ع)

 نابود شد ، کسی که ارزش خود را ندانست. حضرت علی(ع)

 هم نشین بی خرد مباش، که کار زشت خود را زیبا جلوه داده، دوست دارد تو همانند او باشی. حضرت علی(ع)

کار اندکی که ادامه یابد، از کار بسیاری که از آن به ستوه آیی امیدوار کننده تر است. حضرت علی(ع)

 هنگامی که توانایی فزونی یابد، شهوت کاستی گیرد. حضرت علی(ع)

 ای فرزند آدم ! خودت وصی مال خویش باش، امروز به گونه ای عمل کن که دوست داری پس از مرگت عمل کنند.  حضرت علی(ع)

 تندخویی بی مورد نوعی دیوانگی است، زیرا که تندخو پشیمان می شود، و اگر پشیمان نشد، پس دیوانگی او پایدار است.حضرت علی(ع)

 هر گاه تهیدست شدید با صدقه دادن، با خدا تجارت کنید.حضرت علی(ع)

 


 

 وفاداری با خیانت کاران نزد خدا نوعی خیانت، و خیانت به خیانت کاران نزد خدا وفاداری است. حضرت علی(ع)

 ای فرزند آدم ! اندوه روز نیامده را بر امروزت میفزا، زیرا اگر روز نرسیده، از عمر تو باشد خدا روزی تو را خواهد رساند. حضرت علی(ع)

 هر گاه مستحبات به واجبات زیان رساند آن را ترک کنید. حضرت علی(ع)

 جاهلان شما پر تلاش، و آگاهان شما تن پرور و کوتاهی ورزند ! .حضرت علی(ع)

 هر گاه خدا بخواهد بنده ای را خوار کند، دانش را از او دور سازد.  حضرت علی(ع)

  مردم فرزندان دنیا هستند و هیچ کس را بر دوستی مادرش نمی توان سرزنش کرد. حضرت علی(ع)

  از نافرمانی خدا در خلوت ها بپرهیزید، زیرا همان که گواه است، داوری کند. حضرت علی(ع)

 بی نیازی از عذرخواهی، گرامی تر از عذر راستین است.حضرت علی(ع)

 برای هر کسی در مال او دو شریک است: وارث، و حوادث. حضرت علی(ع)

 برترین بی نیازی و دارایی، ناامیدی است از آنچه در دست مردم است. حضرت علی(ع)

 ستودن بیش از آن چه که سزاوار است نوعی چاپلوسی، و کمتر از آن،‌ درماندگی یا حسادت است. حضرت علی(ع)

 سخت ترین گناه آنکه گناهکاران را کوچک بشمارد.حضرت علی(ع)

 از حرام دنیا چشم پوش، تا خدا زشتی های آن ر ا به تو نمایاند، و غافل مباش که لحظه ای از تو غفلت نشود. حضرت علی(ع)

 سخن بگویید تا شناخته شوید، زیرا که انسان در زیر زبان خود پنهان است. حضرت علی(ع)

 بسا سخن که از حملة مسلحانه کارگر تر است.حضرت علی(ع)

 خدا از مردم نادان عهد نگرفت که بیاموزند، تا آنکه از دانایان عهد گرفت که آموزش دهند.حضرت علی(ع)

 سخت ترین گناهان، گناهی است که گناهکار آن را سبک شمارد.حضرت علی(ع)

 دو گرسنه هرگز سیر نشوند: جویندة علم و جویندة مال.حضرت علی(ع)

 چیز اندک که با اشتیاق تداوم یابد، بهتر از فراوانی است که رنج آور باشد.حضرت علی(ع)

 خدا عقل را به انسانی نداد جز آن که روزی او را با کمک عقل نجات بخشید. حضرت علی(ع)

  هر کس با حق در افتاد نابود شد. حضرت علی(ع)

قلب، کتاب چشم است. (آنچه چشم بنگرد در قلب نشیند.) حضرت علی(ع)

 تقوا در رأس همة ارزش های اخلاقی است.  حضرت علی(ع)

 با آن کس که تو را سخن آموخت به درشتی سخن مگو، و با کسی که راه نیکو سخن گفتن به تو آموخت، لاف بلاغت مزن. حضرت علی(ع)

در تربیت خویش تو را بس که از آنچه بر دیگران نمی پسندی دوری کنی. حضرت علی(ع)

 بزرگ ترین عیب آنکه چیزی را در خود داری، بر دیگران عیب بشماری ! حضرت علی(ع)

 با مردم آنگونه معاشرت کنید، که اگر مردید بر شما اشک ریزند، و اگر زنده ماندید، با اشتیاق سوی شما آیند.حضرت علی(ع)

 اگر بر دشمنت دست یافتی، بخشیدن او را شکرانة پیروزی قرار ده. حضرت علی(ع)

 ناتوان ترین مردم کسی است که در دوست یابی ناتوان است، و از او ناتوان تر آن که دوستان خود را از دست بدهد. حضرت علی(ع)

 چون نشانه های نعمت پروردگار آشکار شد، با ناسپاسی نعمت ها را از خود دور نسازید. حضرت علی(ع)

 از کفارة گناهان بزرگ، به فریاد مردم رسیدن، و آرام کردن مصیبت دیدگان است. حضرت علی(ع)

 ای فرزند آدم ! زمانی که خدا را می بینی که انواع نعمت ها را به تو می رساند تو در حالی که معصیت کاری، بترس.حضرت علی(ع)

  بخشنده باش اما زیاده روی نکن، در زندگی حسابگر باش اما سخت گیر مباش. حضرت علی(ع)

 عمل مستحب انسان را به خدا نزدیک نمی گرداند اگر به واجب زیان رساند. حضرت علی(ع) 

 خوشا به حال کسی که به یاد معاد باشد، برای حسابرسی قیامت کار کند، با قناعت زندگی کند، و از خدا راضی باشد.حضرت علی(ع)

 گناهی که تو را پشیمان کند بهتر از کار نیکی است که تو را به خود پسندی وا دارد. حضرت علی(ع)

 هیچ ثروتی چون عقل، و هیچ فقری چون نادانی نیست. هیچ ارثی چون ادب، و هیچ پشتیبانی چون مشورت نیست. حضرت علی(ع)

 ثروت، ریشة شهوت هاست. حضرت علی(ع)

 از بخشش اندک شرم مدار که محروم کردن، از آن کمتر است. حضرت علی(ع)

 ارزش هر کس به مقدار دانایی و تخصص اوست. حضرت علی(ع)

بی ارزش ترین دانش، دانشی است که بر سر زبان است، و برترین علم، علمی است که در اعضا و جوارح آشکار است. حضرت علی(ع)

 عفت ورزیدن زینت فقر و شکر گذاری زینت بی نیازی است.حضرت علی(ع)

 خوابیدن همراه با یقین، برتر از نماز گذاردن با شک و تردید است. حضرت علی(ع)

 مردم برای اصلاح دنیا چیزی از دین را ترک نمی گویند، جز آنکه خدا آنان را به چیزی زیانبار تر دچار خواهد ساخت. حضرت علی(ع)

 چقدر فاصلة بین دو عمل دور است، عملی که لذتش می رود و کیفر آن می ماند و عملی که رنج آن می گذرد و پاداش آن ماندگار است.حضرت علی(ع)

 اگر به آنچه که می خواستی نرسیدی، از آنچه هستی نگران مباش. حضرت علی(ع)

 دوست، دوست نیست مگر آنکه حقوق برادرش را در سه جایگاه نگهبان باشد: در روزگار گرفتاری، آن هنگام که حضور ندارد، و پس از مرگ. حضرت علی(ع)

 نماز موجب نزدیکی هر پارسایی به خداست، و حج جهاد هر ناتوان است. هر چیزی زکاتی دارد، و زکات تن، روزه، و جهاد زن، نیکو شوهر داری است. حضرت علی(ع)

 روزی را با صدقه دادن فرود آورید.حضرت علی(ع)

 آنکه پاداش الهی را باور دارد، در بخشش سخاوتمند است. حضرت علی(ع)

 برادرت را با احسانی که در حق او می کنی سرزنش کن، و شر او را با بخشش بازگردان.حضرت علی(ع)

 فقر، مرگ بزرگ است ! . حضرت علی(ع)

 ای فرزند آدم ! آنچه را که بیش از نیاز خود فراهم کنید، برای دیگران اندوخته اید.حضرت علی(ع)

 کسی که درخت شخصیت او نرم و بی عیب باشد، شاخ و برگش فراوان است.  حضرت علی(ع)

 حسادت بر دوست، از آفات دوستی است. حضرت علی(ع)

 داوری با گمان بر افراد مورد اطمینان، دور از عدالت است.  حضرت علی(ع)

 بدترین توشه برای قیامت، ستم بر بندگان است.  حضرت علی(ع)

خود را به بی خبری نمایاندن از بهترین کارهای بزرگان است. حضرت علی(ع)

 آن کس که لباس حیا بپوشد کسی عیب او را نبیند.حضرت علی(ع)

ایمان، بر شناخت با قلب، اقرار با زبان، و عمل با اعضا و جوارح استوار است.  حضرت علی(ع)

 سنگ غصبی در بنای خانه، مایة ویران شدن آن است. حضرت علی(ع)

 هر چند اندک؛ و میان خود و خدا پرده ای قرار ده هر چند نازک ! . حضرت علی(ع)

 خدا را در هر نعمتی حقی است، هر کس آن را بپردازد، فزونی یابد، و آن کس که نپردازد و کوتاهی کند، در خطر نابودی قرار گیرد. حضرت علی(ع)

 

<< 1 ... 3 4 5 6 7 >>